تشییع رهبر شهید تنها یک مراسمِ بدرقه نبود؛ رفراندومی بزرگ در قامتِ یک آیینِ آیینی بود که پیوندِ میان ملت و آرمانهای انقلاب را بازتعریف کرد. حالا پس از این حضورِ سیلآسا، پرسشی کلیدی پیشِ روی اهالی فرهنگ و هنر قرار دارد: چگونه میتوان این «بلوغ سیاسی» را از قابِ تصاویرِ خبری خارج کرد و به عمقِ حافظهی تاریخیِ یک ملت تزریق کرد؟
به گزارش گزارشان برتر، ناظران فرهنگی در استان چهارمحال و بختیاری معتقدند که هنر، پس از این رویداد، وارد فصل جدیدی از رسالتِ اجتماعی خود شده است. در حالی که رسانههای بیگانه سالهاست با «مهندسیِ معکوسِ واقعیت»، در پی القای شکاف میان مردم و حاکمیت هستند، حضور میلیونی مردم در این تشییع، تمامِ آن نقشهها را به بایگانیِ تاریخ سپرد.
از روایتِ هیجانی تا ثبتِ استراتژیک
محمدرضا سمیع، فعال عرصهی هنر، معتقد است که هنرمندان نباید تنها به ثبتِ لحظاتِ پرشورِ حضور بسنده کنند. وی در گفتوگو با گزارشگران برتر، با تأکید بر اینکه هنر باید «پژواکدهندهیِ درکِ استراتژیکِ مردم» باشد، میگوید: «مردمِ ما با حضورشان به دنیا گفتند که گلایهمندی از برخی عملکردها، هرگز به معنای پشت کردن به کلیتِ نظام نیست. رسالتِ هنرمندِ امروز، تصویر کردنِ همین بلوغِ فکری است؛ هنری که بتواند تفاوتِ میانِ «اعتراضِ اصلاحگرانه» و «اغتشاشِ بیگانه-ساخته» را تبیین کند.»
عبور از سایهی «خودتحقیری»
یکی از چالشهای اصلی که در این گفتوگو به آن اشاره شد، لزومِ عبور از نگاهِ «خودکمبینانه» است. این فعال فرهنگی با اشاره به دستاوردهای چشمگیر کشور در حوزههای دفاعی و ورزشی که اغلب در هیاهوی رسانهای گم میشوند، تصریح کرد: «وقتی ما موفقیتهایمان را روایت نکنیم، روایتگرِ غیر، آن را وارونه جلوه میدهد. دورانِ رهبریِ رهبر شهید، دورانی از افتخاراتِ زیرساختی بود که شاید هنرِ ما در بازتابِ آن عقب مانده است. تشییعِ ایشان، تلنگری بود برای جامعه هنری که وقتِ آن رسیده از لاکِ انفعال خارج شویم.»
آغاز فصلی نو؛ هنر در امتدادِ اقتدار
سمیع در پایان، این مراسم را نقطه عطفی در «اعتماد به نفس ملی» خواند و افزود: «این تشییع، بستری تازه برای بیعت با رهبریِ فرزانه و تداومِ مسیرِ اقتدار است. از این پس، هنرِ متعهد باید به دنبال خلقِ روایتهایی باشد که نه تنها وحدتِ دیروز را نشان دهد، بلکه ترسیمگرِ آیندهای باشد که در آن توانِ داخلی، فصلالخطابِ معادلاتِ منطقه است.»
